ဘ၀

ခါးသက္ျခင္းဆုိတဲ့ အသီးေတြစားရင္း

တေန႕တျခား ၾကီးျပင္းေနခဲ့တယ္

မိုင္ေတြဟာ ရွည္သေလာက္

လမ္းမီးတိုင္က မေလာက္ငွ

လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြေနာက္မွာ

ဖိနပ္ပါးေအာင္ေလွ်ာက္လိုက္ရင္း

ပါးေတြဟာ ေဖာင္းလာလိုက္ ျပားသြားလိုက္

အခ်ိဳဆံုးဆိုတဲ့ တဒဂၤကိုရဖို႕

ရင္းလိုက္ရတဲ့ အရာေတြက

ပင္လယ္တခုထက္ မကေတာ့

ေလမလာတဲ့အရပ္မွာ

ရြက္ေတြကိုလႊင့္ရင္း

ခရီးအၾကံဳ ေမခလာဆိုတာ မလာရင္ေတာင္

အိပ္ေနတဲ့ ေက်ာက္ဖ်ာ အမွန္ျဖစ္ဖို႕ထက္

လာရပ္တဲ့ ရထား ဖုတ္သြင္းမသြင္းက

အခုအခ်ိန္မွာ အဓိက

အဲ့ဒါတကယ့္ ဘ၀ပဲ…..