18 June 2017

ဘူရာခိုင္းနဲ႕ Island hopping


ေနာက္တေန႕ မနက္ ဆယ္နာရီမွာ Island Hopping နဲ႔ Snorkeling လုပ္ဖို႕ ခ်ိန္းထားခဲ့ျပီးျပီ။ ဆယ္နာရီမွာ လုပ္မယ္လို႕အခ်ိန္ကိုေတာ့ မေန႕ညက မအိပ္ခင္မွာ လွမ္းအေၾကာင္းထားပါတယ္။ မနက္စာစားျပီးတာနဲ႕ Dmall ကို ဟိုတယ္က ကားနဲ႕ သြားၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပထမခ်ိန္းထားတဲ့ စက္ေလွက ခရီးစဥ္က ျပန္မလာေသးတာေၾကာင့္ ေနာက္တစင္းကို နာရီဝက္ေစာင့္ရတယ္။ ေစာင့္ေနတုုန္းမွာ ေဆးသြားဝယ္ျပီးေသာက္ထားလိုက္တယ္။ အဆင္ေျပသြားတာေပါ့..
စက္ေလွေရာက္တာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းထြက္ၾကတယ္။ ပထမဆံုး Ilig Iligan Beach မွာရပ္ေပးပါတယ္။ သႏ ၱာေက်ာက္တန္းေတြ သဘာဝအတိုင္းရွိေနဆဲမို႕ သိပ္ကိုလွတဲ့ေနရာတခုပါ။

ေနာက္တေနရာအျဖစ္ Crocodile Island မွာ ရပ္ေပးပါတယ္။ ဒီေနရာက ငါးေတြက လက္ထဲက ေပါင္မုန္႕ကို မေၾကာက္မရြံ႕ တိုးဝင္တြယ္ကပ္စားၾကတာ။ အေတာ္ေလး ယဥ္ပါးေနတဲ့ပံုပါပဲ။ 
Crocodile Island ကေန ခြာေတာ့ Crystal cove Island ကိုသြားၾကတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ေရက အရမ္းၾကည္ျပီး သိပ္ကိုလွတဲ့ ကြ်န္းတခုပါပဲ။ ကြ်န္းထဲမွာ ျပင္ဆင္ထားတဲ့အရာေတြကို ဝင္ၾကည့္မယ္ဆို ဝင္ၾကည့္ခြင့္ ပီဆို၂၅၀ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝအတိုင္းမဟုတ္ပဲ ျပင္ဆင္ထားတဲ့အရာေတြမို႕ က်ေနာ္တို႕ မၾကည့္ခဲ့ၾကဘူး။ ကမ္းစပ္မွာပဲ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီးျပန္လာၾကတယ္။ အဲ့ဒီေန႕က လွိဳင္းအေတာ္ၾကီးတာမို႕လန္ကာဝီခရီးစဥ္တုန္းက အသည္းငယ္တဲ့ က်ေနာ့ေဘာ္ဒါႏွစ္ေယာက္ကို သြားသတိရမိတယ္။
ဒီတခါေတာ့ ေဆးအစြမ္းထင္ပါတယ္။ ေခါင္းမမူး မအန္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီေန႕ေတာ့ ပင္လယ္စာစားၾကမယ္ဆိုုျပီး ကမ္းကပ္တာနဲ႕ ပင္လယ္စာ စားဖိုု႕သြားၾကတယ္။ ပင္လယ္စာမွာ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ Dlipapa ကိုတေမွ်ာ္တေခၚလိုက္ရွာရတယ္။ စားေသာက္ဆိုင္မွတ္ျပီးလိုက္ရွာတာ တကယ္က Sea food Wet Market ျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီေစ်းထဲက လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ဝယ္ အနားပတ္ပတ္လည္က စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ အေလးခ်ိန္နဲ႕ခ်ိန္ ဟင္းခ်က္ခေပးျပီး စားၾကေသာက္ၾကတဲ့ ထံုုးစံ။ ဂဏန္းခ်က္နဲ႕ ငါးကင္ပဲ စားလို႕ အဆင္ေျပတယ္။ က်န္တာေတြက လန္ကာဝီပင္လယ္စာဆိုင္ကို မမွီပါဘူး။









ေန႔လည္စာစားျပီးတာနဲ႕ ဒီေန႕ ညေနခင္းကိုု ေနဝင္ရွဳခင္းၾကည့္ဖို႕ ေနာက္ထပ္ကမ္းေျခတခုမွာ စီစဥ္ထားတယ္။ ပူကာကမ္းေျခကိုု ပီဆို၂၅၀နဲ႕ တုပ္တုပ္စီးျပီး သြားၾကတယ္။ ကမ္းေျခကစားေသာက္ဆိုင္မွာ ေထာပတ္သီးတခြက္နဲ႕ ေနဝင္ခ်ိန္ကိုု ေမွ်ာ္ရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သူေတြ၊ေဘာ္လီေဘာပုတ္သူေတြနဲ႕ ငါးဖမ္းစက္ေလွေတြေၾကာင့္ ကမ္းေျခက အသက္ဝင္ေနတယ္။ တိမ္ထူတဲ့ ေန႕ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနတျဖည္းျဖည္း ဝင္လာတာကို ေကာင္းကင္အေရာင္ တိမ္အေရာင္ကေနပဲ သိရတယ္။ ေနလံုးၾကီးကိုေတာ့ မျမင္လိုက္ရပါဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ လွိဳင္းပုတ္သံေတြနဲ႕ ျငိမ္သက္ေနတဲ့ အရပ္တခုမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုုတဲ့ မွတ္တမ္းတခု တိုုးတာေပါ့ေလ.
ကမ္းေျခက ျပန္ေတာ့ Boracay Toilet ဆုိတဲ့ ဆိုင္ကိုဝင္တယ္။ Station 1 မွာရွိပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြက ေဖာ္ေရြၾကတယ္။ ေစ်းနည္းနည္းၾကီးတာ ဆိုင္အျပင္အဆင္ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္။ ဖိလစ္ပိုင္ရဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ဟလိုဟလို ဆိုုတဲ့ အစာကို ျမည္းစမ္းၾကည့္ပါတယ္။ ဖါလူဒါလိုပံုစံပါပဲ ဒါေပမယ့္ ဖါလူဒါက ပိုေကာင္းတယ္။




စားေသာက္ဆိုင္ကေန Dmall ကိုျပန္သြားတယ္။ Fire Dance ကေနတာကို ေငးၾကျပန္တယ္။ နာမည္ေက်ာ္ Lechon meat ကိုဝယ္ျပီး ဟိုုတယ္ျပန္လာၾကတယ္။ နည္းနည္းအခ်ိန္ေစာေသးတယ္ မေန႕ကလိုပဲ အႏွိပ္ခံၾကမလား ဆိုျပီး အႏွိပ္ခံၾကျပန္ေရာ...

မနက္ေစာေစာ ဟိုုတယ္မွာ Check out လုပ္ျပီး မနက္စာစားတယ္။ ကိုုးနာရီခြဲမွာ စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း လာၾကိဳပါတယ္။ ကား၊ သေဘၤာ နဲ႕ ကားႏွစ္နာရီ စီးျပီးတဲ့အခါ ကာလီဘို ေလဆိပ္ကိုေရာက္ပါတယ္။ ကာလီဘိုကိုေရာက္တာနဲ႕ မိုုးသည္းသည္းမည္းမည္း ရြာပါေတာ့တယ္။ ကာလီဘုိေလဆိပ္မွာ ပီဆို၇၀၀ ေလဆိပ္ခြန္ေဆာင္ဖို႕ ေငြခ်န္ၾကပါလို႕ သြားမယ့္ခရီးသည္ေတြကိုု သတိေပးခ်င္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ေငြအကုုန္သံုးတတ္ၾကတာမို႕ ဒုုကၡေရာက္ေနၾကတာ ေတြ႕ခဲ့ရလို႕ပါ။

မိုးစက္ေတြၾကားကေနပဲ ဘူရာခိုင္းကို လက္ျပႏွဳတ္္ဆက္လိုက္ပါေတာ့တယ္.........