11 July 2017

လြမ္ပရာဘန္ City Tour


ဒုုတိယေန႕မွာ City Tour ကိုုစီစဥ္ထားတယ္။ မနက္ေစာေစာထေနက်မို႕ ဟိုတယ္နားက ဝန္းက်င္ကိုုေလွ်ာက္ရင္း ေခါက္ဆြဲဆိုုင္ကို ေတြ႕တယ္။ ခ်မ္းေအးေနတဲ့ မနက္ခင္းမွာ ေခါက္ဆြဲပူပူစားလိုက္ရတာဟာ မဂၤလာတပါးပဲ မဟုတ္လား။ ေခါက္ဆြဲစားျပီး ဟိုုတယ္က မနက္စာ Banana Pancake နဲ႕ ေကာ္ဖီမွာျပီးရင္ ေရခ်ိဳးခန္းဝင္ အားလံုးက အစီအစဥ္တက်...


စစခ်င္းနန္းေတာ္ေဟာင္းကိုု သြားၾကတယ္။ ပရိတ္သတ္ေတြဟာ မ်ားလြန္းလို႕ တန္းစီေနရတယ္။ ဖိနပ္မစီးရ၊ ဓါတ္ပံုမရိုက္ရဘူး၊ ပစၥည္းေတြအကုန္လံုး အျပင္မွာ ထားခဲ့ရတယ္။ နန္းေတာ္ဟာ အေရွ႕အေနာက္ ယဥ္ေက်းမွဳေတြကူးလူးမွဳ ျပယုုဂ္ျဖစ္ေနသလိုု သမိုင္းေနာက္ခံ အေဆာက္အအံုတခုုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ျပင္သစ္၊ အီတာလ်ံ၊ ယိုးဒယားနဲ႕ ဂ်ပန္တို႕ရဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ကိုုလိုုနီ စစ္ရိပ္စစ္ေငြ႕ေတြလည္း အတိုင္းသားျမင္ရေစတယ္။ အထူးျခားဆံုးက ဘုရင္ရဲ့ ပန္းခ်ီကားပါ။ ဘယ္အရပ္မ်က္နွာကေန ၾကည့္ၾကည့္ သူ႕မ်က္လံုးေတြက ၾကည့္သူကိုု ျပန္စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ပံုုပါ။ ၾကီးမားက်ယ္ဝန္းတဲ့ နန္းေတာ္ၾကီးျပင္ပမွာ ဘုုရင္စီးခဲ့တဲ့ ကားေတြနဲ႕ ကားအတြက္ ဆီျဖည့္ဖို႕  ေနရာပါရွိေနခဲ့တယ္။ လာအိုတႏိုင္ငံလံုးမွာ ဘုရင္ပဲ ကားစီးခဲ့တာတဲ့ေလ။ အခုေတာ့လည္း သူ႕ရဲ့မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြေတာင္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေဝးလြင့္ေနခဲ့ျပီတဲ့ေလ...






ေနာက္တေနရာအျဖစ္ Golden Temple ကိုဝင္တယ္။ Temple ေတြအမ်ားၾကီးရွိတဲ့ ဒီျမိဳ႕ငယ္ေလးမွာ တျခား Temple ေတြမေရာက္ျဖစ္ရင္ေတာင္ ဒီေနရာကိုုေတာ့ မလာမျဖစ္လာသင့္တယ္။ လာအိုရဲ့ အႏုုပညာလက္ရာေတြ စုုစည္းထားတဲ့ေနရာ ျဖစ္သလို ေရွးဘုုရင္အစဥ္အဆက္ နန္းဆက္ခံရာ ေနရာတခုအျဖစ္ ႏိုင္ငံ့သမိုင္းဝင္ အေဆာက္အဦးျဖစ္ပါတယ္။ 

က်ေနာ္တို႔ရဲ့ တိုုးဂိုက္ကေတာ့ သူတိုု႕ရဲ့ သမိုုင္းေၾကာင္းကိုု မရမက ၁၅မိနစ္ဆိုုျပီး လိုက္ရွင္းျပေနတယ္။ က်ေနာ္တို႕ တေယာက္ခ်င္းစီကလည္း ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕ကိုုပဲ အားသန္ေနၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္က သူေျပာတာကိုု နားေထာင္ေပးခ်ိန္မွာ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္က ဓါတ္ပံုေျပးရိုက္ၾကရတယ္။








Golden Temple တည္ေနတဲ့ေနရာက နမ့္ခမ္းျမစ္နဲ႕ မဲေခါင္ျမစ္တို႕ ဆံုုတဲ့ေနရာမို႕ က်ေနာ္တို႕ မဲေခါင္ျမစ္တြင္း ေလ့လာေရးခရီးကိုု ဒီေနရာကေန စလိုက္တယ္။ Long Boat လို႕ေခၚတဲ့ စက္တပ္ေလွနဲ႕ မဲေခါင္ျမစ္ကို ဆန္တက္ရင္း လမး္တေလွ်ာက္ ဓါတ္ပံုုေတြ ရိုက္ျဖစ္တယ္။ စက္သံဆူေနတာကလြဲရင္ ေဘးႏွစ္ဖက္ကေတာင္ေတြ၊ ၾကည္လင္စိမ္းေနတဲ့ ေရျပင္၊ ေဒသခံေတြရဲ့ ေန႕တဒူဝ လွဳပ္ရွားပံုုေတြက စိတ္ဝင္စားဖို႕ သိပ္ေကာင္းေစတယ္ေလ။









မဲေခါင္ျမစ္အတြင္းမွာပဲ က်ေနာ္တုုိ႕ ေန႕လည္စာစားၾကတယ္။ ႏွစ္နာရီေလာက္ ေလွစီးျပီးတဲ့အခါ  ထံုုးေက်ာက္ေတာင္စြယ္ေတြနဲ႕အတူ မဲေခါင္ျမစ္နဲ႕ နမ့္ဦးျမစ္တို႕ ဆံုစည္းရာ လွပတဲ့ Pak Ou ဂူကိုုေရာက္ပါတယ္။ ေဒသခံေတြအဆိုုအရေတာ့ တရုုတ္ျပည္က ဓျမရန္ေၾကာင့္ ဆင္းတုုေတာ္ေပါင္း မ်ားစြာကိုု ဂူထဲမွာ ဝွက္ထားျပီး တိတ္တဆိတ္ကိုုးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ဆင္းတုုေတာင္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ တကယ္တမ္း က်ေနာ္တို႕ ပင္းတယဂူက ဘုုရားေတြက ပိုုသပၺါယ္ပါတယ္။ အထက္ဂူနဲ႕ ေအာက္ဂူႏွစ္ခုရွိျပီး အထက္ဂူကိုုေရာက္ဖို႕ ေလွကားထစ္မ်ားစြာက ေစာင့္ၾကိဳေနပါတယ္။ အထက္ဂူထဲကိုု ဝင္ဖုုိ႕ အဝင္ဝမွာ ဓါတ္မီးငွားေပးပါတယ္။ အထဲမွာ အလင္းေရာင္မရွိတဲ့အျပင္ ၾကည့္စရာလည္း အေထြအထူး သိပ္မရွိလွပါဘူး။ ေအာက္ဂူက ရွဳခင္းပိုုသာျပီး ဆင္းတုုေတာ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနပါတယ္။





ဂူကေန ျပန္ဆင္းလာျပီး စက္ေလွနဲ႕ပဲ ျပန္စုုန္ၾကတယ္။ ဒီေန႕ညေန ေနဝင္တာကို ဖူဆီေတာင္ကေန ၾကည့္မယ္လို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ဖူဆီေတာင္ေပၚကို တက္ေတာ့ ေလးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဖူဆီေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ဧည့္သည္ေတြျပည့္ႏွက္ေနခဲ့ျပီ။ ေနထြက္ခ်ိန္ရွဳခင္းဟာ နာမည္ေက်ာ္တာေၾကာင့္ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕ ေနရာလြတ္ေတာင္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေရာက္လက္စနဲ႕ မထူးဘူးဆိုုျပီး ထရိုင္ေပါ့ကို ေျမွာက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းကို Remote နဲ႕ ႏွိပ္ျပီ းရိုုက္ခိုင္းပါတယ္။  ဒုကၡသည္ က်ေနာ့အျဖစ္ကို သနားသြားလို႕ ထင္ပါရဲ့ ထိုင္ခံုုမွာ ဒီအတိုင္း ထိုင္ေနတဲ့ တရုုတ္ဘုုိးေတာ္ဘြားေတာ္ ႏွစ္ေယာက္က ေနရာဖယ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေတာင္မွ ေက်းဇူးရွင္ တရုုတ္မက ေနဝင္ခ်ိန္ရွဳခင္းကိုု ေက်ာေပးျပီး ဆဲဖီေတြဆြဲ နွဳတ္ခမ္းေတြဆူ မိတ္ကပ္ေတြျပင္နဲ႕ သူ႕ကို ေရွာင္ျပီး ဓါတ္ပံုေနရေသးတယ္။

ေနလံုးၾကီး ေတာင္ေတြၾကားထဲ ျမဳပ္သြားျပီဆိုုမွ ေတာင္ေပၚကေန ဆင္းလာခဲ့တယ္။ တိုးဂိုက္ကိုု ကိုုယ့္အစီအစဥ္နဲ႕ ကိုုယ္ျပန္မယ္ဆိုျပီး ျပန္လႊတ္လိုုက္ပါတယ္။ ဒီေန႕ညစာကိုု Tamarind Restaurant မွာ စားမယ္ဆိုျပီး လုုပ္ၾကတယ္။ မွိဳေက်ာ္က သိပ္ေကာင္းတာမို႕ ေနာက္တေခါက္ ထပ္စားဖို႕ က်ေနာ္တို႕ သေဘာတူလိုက္ၾကပါတယ္။

ေနာက္တေန႕မွာ ေတာင္တက္ခရီးတခု ထပ္သြားၾကမယ္ဆုုိေတာ့ ေစာေစာျပန္ အနားယူၾကတယ္.....