ျပန္တဲ့လမ္းမွာ မနက္အရုုဏ္ဆြမ္းေလာင္းမယ့္အေၾကာင္းေျပာျဖစ္ေတာ့ တိုုးဂိုက္က သူစီစဥ္ေပးမယ္တဲ့ တေယာက္ကို ယူအက္စ္၁၅က်ပ္ေလာက္က်တယ္ထင္တယ္။ ဆြမ္းေလာင္းဖုုိ႕ ၾကိဳပို႔လုပ္ေပးမယ္ ဆြမ္းစီစဥ္ေပးမယ္၊ ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ေနရာဦးေပးထားမယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူ႕စည္းကမ္းေတြေတာ့ တေလွၾကီးေျပာတာေပါ့။ အတိုအျပတ္မဝတ္ရဘူး၊ဆြမ္းေလာင္းခ်ိန္မွာ ဒူးေထာက္ေလာင္းရမယ္ (ထိုင္ခံုနဲ႕ ထိုင္ျပီးေလာင္းလို႕လည္းရပါတယ္ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႕ေတာ့ ဒူးေထာက္ေလာင္းခဲ့တယ္)၊ စကားမေျပာရဘူး၊ ဆရာေတာ္ေတြကို ေမာ့မၾကည့္ရဘူး၊ ေလာင္းေနရင္း လြတ္သြားခဲ့ရင္ ေနာက္တပါးကို ေစာင့္ေလာင္းရမယ္ စသည္ စသည္....
မနက္ငါးနာရီေလာက္မွာ လာၾကိဳတယ္။ ကားက အရင္ေရာက္ႏွင့္ပါတယ္။ ျမန္မာဝတ္စံုပုုဆိုုးနဲ႕မို႕ တိုးဂိုက္လည္း ဘာမွ မေျပာသာဘူး။ ဦးထားတဲ့ ေနရာေရာက္ေတာ့ ခင္းေပးထားတဲ ့ေနရာမွာ ေနရာယူၾကတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ့ ထရြိဳင္ေပါ့နဲ႕ကင္မရာကို ေဘးမွာ ေနရာယူတယ္။ ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ ဆြမ္းအုုပ္လိုုမ်ိဳးကို သူတို႕ရိုုးရာ ဝါးေတာင္းေလးေတြနဲ႕ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ဆြမ္းကေတာ့ ေကာက္ညွင္းပါ။ လက္ကေလးနဲ႕ ဆုပ္ဆုပ္ျပီး မၾကီးမေသး အေနေတာ္ေလး ဆုပ္ျပီးေလာင္းရတယ္။ ဆရာေတာ္ေတြ တန္းစီၾကြလာတဲ့အခါ လက္အုပ္ခ်ီျပီးေလာင္းပါတယ္။ ဆရာေတာ္ေတြ ၾကြတာျမန္တာမို႕ ဆရာေတာ္တိုင္းကို ေလာင္းမမွီပါဘူး။ ေက်ာင္းတေက်ာင္းဆီ တန္းစီၾကြတယ္ထင္ပါတယ္။ သံဃာတတန္းနဲ႕ တတန္းနည္းနည္း ေစာင့္ရပါတယ္။
ဆြမ္းေလာင္းျပီးတဲ့အခါ ကမ္းနားက နာမည္ေက်ာ္ ေခါက္ဆြဲဆိုင္ကိုုသြားပါတယ္။ ေခါက္ဆြဲဆိုျပီး မွာေပးတာ ဆန္ျပဳတ္ျဖစ္ေနလို႕ က်ေနာ္ မစားခဲ့ရဘူး။ ဂိုက္က အားနာလို႕ သူက ဝက္သားမစားေပမယ့္ ယူစားတယ္။ က်ေနာ့အတြက္ ေခါက္ဆြဲ တျခားဆိုင္ကေန မွာေပးပါတယ္။
ေခါက္ဆြဲဆိုင္က အျပန္ေစ်းထဲကေန ျဖတ္ျပီး ဟိုတယ္ကိုုျပန္ၾကတယ္။ အသီးအရြက္ အသားငါး လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြနဲ႕ စည္ကားတဲ့ ေစ်းေလးပါပဲ။
ဟိုတယ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ ျပန္ထြက္ၾကတယ္။ စက္ဘီးနဲ႕ ျမိဳ႕ပတ္ၾကမယ္။ စက္ဘီးငွားျပီး ျမိဳ႕ထဲကိုထြက္လာတယ္ မေရာက္ျဖစ္ေသးတဲ့ ဝါးတံတားနဲ႕ ျမစ္ဆံုကိုအရင္ဝင္တယ္။ ဝါးတံတားကို ျဖတ္ရင္ ပိုက္ဆံေပးရပါတယ္။ ဝါးတံတားတဖက္ကမ္းက ျမစ္ဆံုအထိ သြားတယ္။ မေရာက္ေသးတဲ့ Temple ေတြကိုေျမပံုနဲ႕ဝင္ၾကည့္ၾကတယ္။ ေန႕လည္စာကို Tamarind ဆိုတဲ့ ဆိုင္မွာ ဝင္စားၾကတယ္။ အေရွ႕နဲ႕အေနာက္ ေရာစပ္ထားျပီး ဟင္းထဲမွာ ဟင္းစပ္အမယ္ေတြစံုေအာင္ထည့္ထားတာမို႕ စားရတာဟံုေနခဲ့တယ္။
ေနာက္တေနရာအျဖစ္ Utopia ဆိုတဲ့ဆိုင္ကေလး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ အေနာက္တိုင္းခရီးသည္ေတြ အၾကိဳက္ေနရာေပါ့။ ျမစ္ရဲ့ေဘးမွာ အိပ္ျပီးအနားယူလို႕ရတဲ့ ဆိုင္ပါ။ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ အနားယူေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြၾကားမွာ ခဏတာအိပ္စက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
တေရးႏိုးလာတဲ့အခါ ဟိုတယ္ကိုျပန္ၾကတယ္။ ခဏနား ေရမိုုးခ်ိဳးျပီး ညစာကို Night market မွာပဲ စားလိုက္ၾကတယ္။ ေစ်းဝယ္စရာရွိတာေတြကို ထပ္ဝယ္ၾကျပန္တယ္။ လာအိုပိုက္ဆံေတြက ပိုရင္ ျပန္လဲဖို႕ခက္တာမို႕ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အဲ့ဒီမွာ ျပန္လဲခ်င္လဲ ဒါမွမဟုတ္ ကုန္ေအာင္သံုးဖို႕ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။
ဒီတညျပီးရင္ ေတာင္တန္းေျမကေန ျပန္ၾကရေတာ့မယ္။ မနက္အေစာၾကီး တိုုးဂိုက္စီစဥ္ထားတဲ့ ကားလာၾကိဳမွာေလ။ အလင္းေရာင္မလာခင္ ေမွာင္ေနတုန္းမွာ လြန္ပရာဘြန္ကေနခြာခဲ့ၾကျပီ။ ေတာင္တန္းေတြတေမွ်ာ္တေခၚၾကားမွာ စီးေနတဲ့ မဲေခါင္ျမစ္ဟာ အရွိန္မျပတ္ စီးေနတုန္းေပါ့..........
.jpg)
