18 June 2017

ဘူရာခိုင္းနဲ႕ Island hopping


ေနာက္တေန႕ မနက္ ဆယ္နာရီမွာ Island Hopping နဲ႔ Snorkeling လုပ္ဖို႕ ခ်ိန္းထားခဲ့ျပီးျပီ။ ဆယ္နာရီမွာ လုပ္မယ္လို႕အခ်ိန္ကိုေတာ့ မေန႕ညက မအိပ္ခင္မွာ လွမ္းအေၾကာင္းထားပါတယ္။ မနက္စာစားျပီးတာနဲ႕ Dmall ကို ဟိုတယ္က ကားနဲ႕ သြားၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပထမခ်ိန္းထားတဲ့ စက္ေလွက ခရီးစဥ္က ျပန္မလာေသးတာေၾကာင့္ ေနာက္တစင္းကို နာရီဝက္ေစာင့္ရတယ္။ ေစာင့္ေနတုုန္းမွာ ေဆးသြားဝယ္ျပီးေသာက္ထားလိုက္တယ္။ အဆင္ေျပသြားတာေပါ့..
စက္ေလွေရာက္တာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းထြက္ၾကတယ္။ ပထမဆံုး Ilig Iligan Beach မွာရပ္ေပးပါတယ္။ သႏ ၱာေက်ာက္တန္းေတြ သဘာဝအတိုင္းရွိေနဆဲမို႕ သိပ္ကိုလွတဲ့ေနရာတခုပါ။

ေနာက္တေနရာအျဖစ္ Crocodile Island မွာ ရပ္ေပးပါတယ္။ ဒီေနရာက ငါးေတြက လက္ထဲက ေပါင္မုန္႕ကို မေၾကာက္မရြံ႕ တိုးဝင္တြယ္ကပ္စားၾကတာ။ အေတာ္ေလး ယဥ္ပါးေနတဲ့ပံုပါပဲ။ 
Crocodile Island ကေန ခြာေတာ့ Crystal cove Island ကိုသြားၾကတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ေရက အရမ္းၾကည္ျပီး သိပ္ကိုလွတဲ့ ကြ်န္းတခုပါပဲ။ ကြ်န္းထဲမွာ ျပင္ဆင္ထားတဲ့အရာေတြကို ဝင္ၾကည့္မယ္ဆို ဝင္ၾကည့္ခြင့္ ပီဆို၂၅၀ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝအတိုင္းမဟုတ္ပဲ ျပင္ဆင္ထားတဲ့အရာေတြမို႕ က်ေနာ္တို႕ မၾကည့္ခဲ့ၾကဘူး။ ကမ္းစပ္မွာပဲ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီးျပန္လာၾကတယ္။ အဲ့ဒီေန႕က လွိဳင္းအေတာ္ၾကီးတာမို႕လန္ကာဝီခရီးစဥ္တုန္းက အသည္းငယ္တဲ့ က်ေနာ့ေဘာ္ဒါႏွစ္ေယာက္ကို သြားသတိရမိတယ္။
ဒီတခါေတာ့ ေဆးအစြမ္းထင္ပါတယ္။ ေခါင္းမမူး မအန္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီေန႕ေတာ့ ပင္လယ္စာစားၾကမယ္ဆိုုျပီး ကမ္းကပ္တာနဲ႕ ပင္လယ္စာ စားဖိုု႕သြားၾကတယ္။ ပင္လယ္စာမွာ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ Dlipapa ကိုတေမွ်ာ္တေခၚလိုက္ရွာရတယ္။ စားေသာက္ဆိုင္မွတ္ျပီးလိုက္ရွာတာ တကယ္က Sea food Wet Market ျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီေစ်းထဲက လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ဝယ္ အနားပတ္ပတ္လည္က စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ အေလးခ်ိန္နဲ႕ခ်ိန္ ဟင္းခ်က္ခေပးျပီး စားၾကေသာက္ၾကတဲ့ ထံုုးစံ။ ဂဏန္းခ်က္နဲ႕ ငါးကင္ပဲ စားလို႕ အဆင္ေျပတယ္။ က်န္တာေတြက လန္ကာဝီပင္လယ္စာဆိုင္ကို မမွီပါဘူး။









ေန႔လည္စာစားျပီးတာနဲ႕ ဒီေန႕ ညေနခင္းကိုု ေနဝင္ရွဳခင္းၾကည့္ဖို႕ ေနာက္ထပ္ကမ္းေျခတခုမွာ စီစဥ္ထားတယ္။ ပူကာကမ္းေျခကိုု ပီဆို၂၅၀နဲ႕ တုပ္တုပ္စီးျပီး သြားၾကတယ္။ ကမ္းေျခကစားေသာက္ဆိုင္မွာ ေထာပတ္သီးတခြက္နဲ႕ ေနဝင္ခ်ိန္ကိုု ေမွ်ာ္ရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သူေတြ၊ေဘာ္လီေဘာပုတ္သူေတြနဲ႕ ငါးဖမ္းစက္ေလွေတြေၾကာင့္ ကမ္းေျခက အသက္ဝင္ေနတယ္။ တိမ္ထူတဲ့ ေန႕ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနတျဖည္းျဖည္း ဝင္လာတာကို ေကာင္းကင္အေရာင္ တိမ္အေရာင္ကေနပဲ သိရတယ္။ ေနလံုးၾကီးကိုေတာ့ မျမင္လိုက္ရပါဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ လွိဳင္းပုတ္သံေတြနဲ႕ ျငိမ္သက္ေနတဲ့ အရပ္တခုမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုုတဲ့ မွတ္တမ္းတခု တိုုးတာေပါ့ေလ.
ကမ္းေျခက ျပန္ေတာ့ Boracay Toilet ဆုိတဲ့ ဆိုင္ကိုဝင္တယ္။ Station 1 မွာရွိပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြက ေဖာ္ေရြၾကတယ္။ ေစ်းနည္းနည္းၾကီးတာ ဆိုင္အျပင္အဆင္ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္။ ဖိလစ္ပိုင္ရဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ဟလိုဟလို ဆိုုတဲ့ အစာကို ျမည္းစမ္းၾကည့္ပါတယ္။ ဖါလူဒါလိုပံုစံပါပဲ ဒါေပမယ့္ ဖါလူဒါက ပိုေကာင္းတယ္။




စားေသာက္ဆိုင္ကေန Dmall ကိုျပန္သြားတယ္။ Fire Dance ကေနတာကို ေငးၾကျပန္တယ္။ နာမည္ေက်ာ္ Lechon meat ကိုဝယ္ျပီး ဟိုုတယ္ျပန္လာၾကတယ္။ နည္းနည္းအခ်ိန္ေစာေသးတယ္ မေန႕ကလိုပဲ အႏွိပ္ခံၾကမလား ဆိုျပီး အႏွိပ္ခံၾကျပန္ေရာ...

မနက္ေစာေစာ ဟိုုတယ္မွာ Check out လုပ္ျပီး မနက္စာစားတယ္။ ကိုုးနာရီခြဲမွာ စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း လာၾကိဳပါတယ္။ ကား၊ သေဘၤာ နဲ႕ ကားႏွစ္နာရီ စီးျပီးတဲ့အခါ ကာလီဘို ေလဆိပ္ကိုေရာက္ပါတယ္။ ကာလီဘိုကိုေရာက္တာနဲ႕ မိုုးသည္းသည္းမည္းမည္း ရြာပါေတာ့တယ္။ ကာလီဘုိေလဆိပ္မွာ ပီဆို၇၀၀ ေလဆိပ္ခြန္ေဆာင္ဖို႕ ေငြခ်န္ၾကပါလို႕ သြားမယ့္ခရီးသည္ေတြကိုု သတိေပးခ်င္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ေငြအကုုန္သံုးတတ္ၾကတာမို႕ ဒုုကၡေရာက္ေနၾကတာ ေတြ႕ခဲ့ရလို႕ပါ။

မိုးစက္ေတြၾကားကေနပဲ ဘူရာခိုင္းကို လက္ျပႏွဳတ္္ဆက္လိုက္ပါေတာ့တယ္.........


16 June 2017

ဘူရာခိုင္း နဲ႕ ေရငုပ္ျခင္း


မနက္စာ စားျပီးတာနဲ႕ Infinity pool မွာ ေရသြားကူးၾကမယ္ဆိုျပီးထြက္လာတာ ေရကူးကန္မွာ လူမ်ားေနတာနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ကမ္းေျခကို ေရာက္သြားတယ္။ ကမ္းေျခက သဲျဖဴျဖဴ ေရကလည္း ၾကည္ေနတာပါပဲ။ ငါးေရာင္စံုေတြကိုျမင္ေနရျပီး သန္႔ရွင္းတဲ့ ပင္လယ္ပါပဲ။ သီးသန္႕ကမ္းေျချဖစ္တာမို႕ လူေတြနဲ႕ ၾကပ္ခဲမေနပဲ ေအးေအးေဆးေဆးရွိေနခဲ့တယ္။ ကမ္းေျခမွာ ေရကူးျပီးတာနဲ႕ အခန္းကိုျပန္ၾကတယ္။ ဟိုတယ္က Shuttle Bus နဲ႕ Dmall ကိုဆင္းတယ္။ ေရငုပ္မွာမုုိ႕ ဗိုက္ျပည့္ေအာင္ထိ မစားပဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးကို ေရြးလိုက္ၾကတယ္။

ခ်ိန္းထားတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္တဲ့အခါ သင္တန္းဆရာ ဂ်န္ဂ်န္က က်ေနာ္တို႕ကို ၾကိဳတယ္။ ပစၥည္းကိရိယာေတြအေၾကာင္း တဆင့္ျပီးတဆင့္ အေသးစိတ္ရွင္းျပတယ္။ တေယာက္နဲ႕တေယာက္ ဆက္သြယ္ရမယ့္ အခ်က္ျပပံုေတြေျပာျပျပီးတဲ့အခါ ေရတိမ္မွာ ေလ့က်င့္ခန္း စတယ္။ ပထမ BCD ကိုေလထုတ္ ေလသြင္းကေန စေလ့က်င့္တယ္။ ေနာက္ထပ္ အသက္ရွဴကိရိယာထဲ ေရဝင္ခဲ့ရင္ အသက္ျပင္းျပင္းရွဴထုုတ္ျခင္းျဖင့္ ေရကိုထုတ္တာ ျပီးေတာ့ လွ်ာနဲ႕ ေရဝင္ေပါက္ကိုပိတ္ျပီး ခလုုတ္ႏွိပ္ျပီး ေရထုတ္တာ၊ အသက္ရွဴကိရိယာ တျခားသူနဲ႕ မေတာ္တဆ တိုက္မိျပီး လြတ္ထြက္သြားခဲ့ရင္ ဘယ္လို ျပန္ရွာယူရမယ္ဆိုုတာအထိ မရမျခင္း က်င့္ခုုိင္းတယ္။ ေနာက္ထပ္ေလ့က်င့္ခန္းေတြကေတာ့ မ်က္ႏွာမွန္ကာထဲကို ေရဝင္သြားခဲ့ရင္ ျပန္ထုတ္ဖို႕၊ ေရေအာက္ဖိအားေၾကာင့္ နားအူလာရင္ ဘယ္လိုလုုပ္မလဲဆိုုတာေတြပါ ပါပါတယ္။
အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္သြားတဲ့အခါ ေလွဆီကိုခ်ီတက္ၾကတယ္။ ကမ္းေျခနဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းကိုေရာက္တဲ့အခါ ဂ်န္ဂ်န္က သူတို႕ရံုုးကိုေရာက္ျပီဆိုျပီး အရင္ဆင္းသြားတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ျပီးတဲ့အခါ တေယာက္ခ်င္းဆီကို ေနာက္ျပန္ ေဇာက္ထိုုးေရထဲထိုုးခ်ခိုုင္းတယ္။ တခါတည္းေရေအာက္ကို တိုက္ရိုက္ေရာက္သြားျပီး လူက အလိုက္သင့္အလ်ားသင့္ျဖစ္ေအာင္ ခဏေစာင့္ေပးတယ္။ ျပီးတာနဲ႕ ေရအနက္ ငါးမီးတာကိုေခၚသြားျပီး ငါးေရာင္စံုေတြနဲ႕ ဓါတ္ပံုရိုက္ေပးပါတယ္။

ငါးမီးတာကေနမွ တျဖည္းျဖည္း ဆယ့္ႏွစ္မီတာအထိ တျဖည္းျဖည္း ေခၚသြားပါတယ္။ ရွစ္မီတာေလာက္ေရာက္တဲ့အခါ ပါလာတဲ့ Gopro ေရေအာက္ကင္မရာက အိမ္မပါတဲ့အတြက္ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ပဲ ရပ္သြားတယ္။ ေရေအာက္ၾကမ္းျပင္မွာ Nemo ငါးေလးေတြနဲ႕ ဆံုျဖစ္ခဲ့တယ္။

အခ်ိန္ျပည့္တဲ့အခါ ေရအနက္ကေန ေရတိမ္ကို တျဖည္းျဖည္း ျပန္ေခၚလာတယ္။ ဒီတေခါက္ ေရထဲမွာ မအန္ခ်င္ပဲ အဆံုးထိေရငုုပ္လိုက္ႏိုုင္တယ္။ အေပၚေရာက္ျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ထံုးစံအတိုင္း အန္ပါေတာ့တယ္။ ဂ်န္ဂ်န္ကေတာ့ က်ေနာ့မွာ Sea sickness ရွိတာလို႕ေျပာျပီး ေနာက္တခါ ပင္လယ္ထဲမဆင္းခင္ တနာရီ ေဆးၾကိဳေသာက္ဖိုု႕၊ တကယ္လို႕ မူးလာခဲ့ရင္လည္း အနီးဆံုုးကို မၾကည့္ပဲ အေဝးကရွဳခင္းေတြ အစိမ္းေရာင္ေတြကို ၾကည့္ပါလို႕  အၾကံေပးခဲ့တယ္။


အဲဒီညေနကိုေတာ့ ေနဝင္ရွဳခင္းၾကည့္ရင္း ညစာစားၾကမယ္ဆိုျပီး ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။ ဒါနဲ႕ ေနဝင္ရွဳခင္းၾကည့္လို႕ေကာင္းတဲ့ Spider house ကိုုသြားၾကတယ္။ ညေန ေလးနာရီေက်ာ္မွာ ဆိုင္ကိုေရာက္ေပမယ့္ ရွဳခင္းၾကည့္လို႕ေကာင္းတဲ့ ေနရာေတြ အကုန္ျပည့္ေနခဲ့ျပီ။ ဒီဆိုင္မွာ ေရထဲကိုခုန္ခ်လို႕ရတဲ့ေနရာ ရွိသလို၊ေရလယ္ေခါင္မွာ နားခုုိေဆာ့ကစားဖုုိ႕ ေနရာေတြလည္း ရွိတာမုုိ႕ စည္ကားတာေနမယ္။ ဇြဲနဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း ေနရာလြတ္ေတြေရႊ႕ရင္း ေနလံုးဝင္တာ မျမင္ရပဲ တိမ္ေတြကို အလင္းေရာင္နဲ႕ ေဆးေရာင္ျခယ္သြားတာပဲ ျမင္လိုက္ရေတာ့တယ္။

ေမွာင္ျပီဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္ကိုုျပန္လာၾကတယ္။ ဟိုုတယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ျငိမ္ျငိမ္မေနႏိုင္ၾကေသးဘူး။ ေရငုုပ္ထားတာ ပင္ပန္းတယ္ အႏွိပ္ခံၾကမယ္ဆုုိျပီး ဟိုုတယ္က ဝန္ေဆာင္မွဳကို အခန္းထဲ လွမ္းေခၚတယ္။ တနာရီကို ပီဆို၇၅၀နဲ႕ ေအးေအးေဆးေဆး ဇိမ္ခံလိုက္ၾကေသးတယ္။ ႏွိပ္တာကေတာ့ အင္ဒိုနီးရွားထက္ေကာင္းျပီး ယိုးဒယားကိုုေတာ့ မမွီေသးဘူး......

12 June 2017

ဘူရာခိုင္းကမ္းေျခ

ခရီးတခု သြားၾကမယ္ေလဆိုျပီး စဥ္းစားေတာ့ တခါမွ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္ကို ေတြးမိတယ္။ ဖိလစ္ပိုုင္မွာ အဓိကသြားခ်င္တဲ့ ေနရာေတြ ရွိေပမယ့္ ခြင့္ရက္နဲ႕ ကုန္က်စရိတ္ေတြ ထည့္တြက္လိုက္တဲ့အခါ ဘူရာခိုင္းဆိုတဲ့ ကမ္းေျခကို ေရြးမိၾကတယ္။ ဘူရာခုုိင္းက Trip Advisor မွာ မနွစ္က အေကာင္းဆံုးကမ္းေျခ ဆုရထားတဲ့  ကမ္းေျခတခုပါ။ အသြားအျပန္ေလယာဥ္လက္မွတ္ စလံုုး ၁၈၀ေလာက္က်ပါတယ္။ ခရီးသြားထားတဲ့ မိုင္ေတြနဲ႕ ျပန္ Claim လိုက္တဲ့အခါ က်ေနာ္ေပးလိုက္ရတာ ၈၀ပါ။
ဘူရာခိုင္းကိုသြားတဲ့ ေလဆိပ္ႏွစ္ခုရွိျပီး က်ေနာ္တို႕ သြားတဲ့ Tiger Air က Kalibo ကာလီဘိုေလဆိပ္မွာ ဆိုက္ပါတယ္။ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္က ေလယာဥ္ခ်ိန္ထက္ ႏွစ္နာရီေက်ာ္မွ ထြက္ပါတယ္။ အေၾကာင္းၾကားထားျခင္း ခရီးသည္ကို စနစ္တက် ေျဖဆိုျခင္း မရွိလို႕ Tiger Air ကို ကြန္ပလိန္႕တက္ခဲ့ေသးတယ္။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေနာက္က်တဲ့အတြက္ ေနဝင္ခ်ိန္ရွဳခင္း ၾကည့္မယ့္ အစီအစဥ္ကို ဖ်က္ပစ္လိုက္ရတယ္။



ကာလီဘိုကို ေရာက္တဲ့အခါ Reveiw ေတြဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း South West Agency ကေန Door to Door Transfer Package ကိုပဲ ဝယ္လိုက္တယ္။ ေလဆိပ္ကထြက္တာနဲ႕ အမိုးေလးေအာက္မွာ လူေတြဝိုင္းျပီးဆြယ္ၾကလိမ္မယ့္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေစ်းခ်ေပးတယ္ က်ေနာ္တို႕ကေတာ့ အေနာက္ေတာင္မွ အေနာက္ေတာင္ပဲ။ ဝယ္ျပီးတာနဲ႕ က်ေနာ္တုုိ႕ကိုု သူတို႕ အေနာက္ေတာင္ တံဆိပ္စတစ္ကာေပၚမွာ ဟိုတယ္နာမည္နဲ႕ ကပ္ျပီး သူတို႕လူေတြက ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ေခၚသြားတယ္။ကာလီဘိုကေန ကားႏွစ္နာရီေမာင္းျပီး ကာတီကန္သေဘၤာဆိပ္ကိုု ေရာက္တယ္။ ကာတီကန္ကေန ၁၅မိနစ္ သေဘၤာစီးသြားရင္ ဘူရာခိုင္းကမ္းေျခကိုေရာက္ပါတယ္။ ကမ္းေျခကိုေရာက္တဲ့အခါ ေနာက္ထပ္ ကားနဲ႕ ဟိုတယ္ ဧည့္ၾကိဳေကာင္တာအထိ လိုက္ပို႕ေပးတဲ့ Package ပါ။ တေယာက္ကုုိ အသြားအျပန္ ပီဆို ၂၅၀၀ေပးရျပီး အပိုထပ္ေဆာင္း မေပးရေတာ့ပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း စနစ္တက် ခ်ိိတ္ဆက္ျပီး သြားရလာရ အဆင္ေျပခဲ့တယ္။

ဘူရာခိုင္းမွာ တည္းမယ္ ဆိုရင္ အဓိက သံုးေနရာရွိပါတယ္။ Station 1, Station 2, Station 3 သံုးေနရာရွိျပီး၊ နံပါတ္ ႏွစ္က အစည္ကားဆံုးပဲ။ Night life, Shopping နဲ႕ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ စုုထားတဲ့ေနရာပါ။ နံပါတ္၁မွာေတာ့ ကလပ္ေတြ Pubေတြနဲ႕ ညမွာ ဆူဆူညံညံရွိတတ္တယ္။ နံပါတ္သံုးကေတာ့ အျငိမ္ဆံုးအတိတ္ဆံုးနဲ႕ Resort ေတြအမ်ားဆုံုးရွိတဲ့ေနရာ။ က်ေနာ္တို႕ကေတာ့ သံုးေနရာလံုးနဲ႕ မနီးမေဝး ကိုယ္ပိုင္ကမ္းေျခရွိတဲ့ Resortကိုု ေရြးခဲ့တယ္။ Villas ေပါင္း ၂၀ရွိျပီး ေရကူးကန္ ၅ခုုနဲ႕ ၾကီးမားတဲ့ Resort ပါ။
နာမည္က Fairways & Blue Water ပါ။ တညကိုႏွစ္ေယာက္ခန္း တခန္း တညအတြက္ စလံုး ၁၁၇က်ပ္က်ျပီး မနက္စာပါ ပါတယ္။ ဟုုိတယ္ကေန နံပါတ္ႏွစ္ ကမ္းေျခေနရာရွိတဲ့ Dmall ေနရာကို မနက္ကိုုးနာရီကေန ညေန ေျခာက္နာရီအထိ တနာရီၾကားတခါ Shuttle bus နဲ႕ပို႕ေပးတယ္။ ညေန ေျခာက္နာရီေန ဆယ္နာရီအထိ နာရီဝက္ၾကားတခါ ကားအၾကိဳအပို႕လုပ္ေပးတယ္။ ဟိုုတယ္အတြင္း တေနရာနဲ႕တေနရာ ေရကူးကန္၊ ကိုယ္ပိုင္ကမ္းေျခ သြားခ်င္ရင္ေတာ့ ၂၄နာရီ ကားအၾကိဳအပို႕ရွိပါတယ္။ Villa မွာရွိတဲ့ ဟိုတယ္ဝန္ထမ္းေတြကိုု ဘယ္သြားခ်င္တယ္ဆိုတာ ေျပာျပီး လာၾကိဳမယ့္ ကားကိုု ထိုင္ေစာင့္ရံုုပဲ အရမ္းအဆင္ေျပတယ္ေလ။ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ ေျမေနရာနဲ႕ ဟိုုတယ္ဝန္ထမ္းေတြ အမ်ားအျပားခန္႕ထားျပီး သန္႕ရွင္းသပ္ရပ္ေနတာ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြံ႕ျဖိဳးမွဳရဲ့ လကၡဏာပဲ မဟုုတ္လား။

တခုပဲ ခ်ိန္းထားတဲ့ အခ်ိန္နဲ႕ေတာ့ ကပ္ျပီး ကားကို မစီစဥ္ပါနဲ႕။ ေန႕လည္ ၁၂နာရီ အားလံုး Check out လုုပ္တဲ့အခ်ိန္ဆို ဧည့္သည္ပမာဏက မ်ားတာမို႕ ကားကို နာရီဝက္ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ေစာင့္ရတတ္လို႕ပါ။ Dmall သြားမယ့္ ကားမွာ လူျပည့္သြားျပန္ရင္လည္း ေနာက္ထပ္ တနာရီေလာက္ ထပ္ေစာင့္ရမွာမုုိ႕ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ ဝိရီယနည္းနည္း ေစာဖို႕ လိုပါတယ္။

ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ ေမွာင္မည္းေနခဲ့ျပီ၊ဟိုုတယ္မွာ အထုုတ္ခ်ျပီးတာနဲ႕ Dmall ကိုသြားမယ့္ ကားကို ေစာင့္ၾကတယ္။ ေနာက္ေန႕မွာ Scuba Diving လုပ္ဖို႕အတြက္ ဒီေန႕စီစဥ္ရမယ္ေလ။ ျပီးေတာ့ ညစာစားရမယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပိတ္ကုန္ပါျပီ။ ဖြင့္ေနဆဲ တကယ္က သူတို႕ ဘီယာေသာက္ေနလို႕ ေနာက္က်ေနဟန္တူပါတယ္ Boracay Scuba Inc မွာ ဝင္စံုစမ္းတယ္။ Fun Diving ၄၅မိနစ္စာကို ပစၥည္းအစံုအလင္အျပင္ ေရေအာက္ကင္မရာနဲ႕ပါ မွတ္တမ္းတင္ေပးမယ္ တေယာက္ကို ပီဆုုိ ၂၇၀၀နဲ႕ အလုပ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ လက္စနဲ႕ တခါတည္း ေနာက္ေန႕ Snorkeling အတြက္ပါ ေမးၾကတယ္။ Island Hoping နဲ႕ေပါင္းျပီး သီးသန္႕ စက္ေလွတစင္းထြက္ေပးမယ္ အျပီးအစီး ၂၅၀၀ ဆိုေတာ့ လုပ္ခ်င္တဲ့ အဓိက အရာေတြ အကုန္ရခဲ့ျပီေပါ့။
ညစာကိုေတာ့ ဆိုင္မပိတ္ေသးခင္ Smoke ဆိုတဲ့ ရိုးရာဆိုင္ေလးမွာ စားၾကတယ္။ ဖိလစ္ပိုင္ထံုုးစံ ဝက္သားေတြခ်ည္းပါပဲ အီေဖကိုယ္အၾကိဳက္ေပါ့။ ညစာစားျပီး ဟိုတယ္ကို တုုပ္တုုပ္နဲ႕ျပန္ၾကတယ္။ ပီဆို၁၀၀ပဲေပးရပါတယ္။ မနက္ေရငုပ္သြားမွာမုိ႕ ဟိုုတယ္ေရာက္တာနဲ႕ ေရခ်ိဳးျပီး တခ်ိဳးတည္း အိပ္လိုက္ၾကတယ္.....

10 June 2017

ေခ်ာင္ဘန္နဲ႕ ဟႏြိဳင္း

မနက္မိုးလင္းေတာ့မွ အလင္းေရာင္နဲ႕ အတူ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ေခ်ာင္ဘန္ျမိဳ႕ကိုု ဟိုုတယ္အခန္းထဲကေန အတိုင္းသား ျမင္ေနရတယ္။
အဲ့ဒီမနက္က မိုုးေလး ျဖဳတ္စျဖဳတ္စ ရြာေနခဲ့ဟန္တူတယ္။ ဓါတ္ၾကိဳးေတြမွာ တြဲလြဲခိုေနတဲ့ မိုးေရစက္ေတြ က်န္ေနခဲ့တယ္။ဟိုုတယ္ကေန Check out လုပ္ျပီး မိုးေအးေအးနဲ႕ ဗီယက္နမ္ ဖို ေခါက္ဆြဲလာစားၾကတယ္။ ရာသီဥတုေၾကာင့္လား လတ္ဆတ္မွဳေၾကာင့္လား မသိဘူး ေခါက္ဆြဲက သိပ္အရသာရွိေနခဲ့တယ္။

ျပီးတာနဲ႕ ေခ်ာင္ဘန္ျမိဳ႕ကို ႏွဳတ္ဆက္ျပီး ဟႏြိဳင္းကို ျပန္လာၾကတယ္။ ျပန္လာတဲ့ လမ္းဟာ ဗီယက္နမ္ရဲ့ သမိုင္းမွာ ထင္ရွားတဲ့ လမ္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေခ်ာင္ခိုတိုက္ခိုက္မွဳမွာ နာမည္ၾကီးခဲ့တဲ့ ေတာင္တန္းေဒသပဲျဖစ္ျပီး နာမည္ေက်ာ္တိုက္ပြဲေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့တယ္။
ရွဳခင္းေကာင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ ကားခဏရပ္ျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကတယ္။



ေန႕လည္စာကို လမ္းတေနရာမွာ နားရင္းစားၾကတယ္။
ဟႏြိဳင္းကို ညေနေနဝင္မွ ေရာက္တယ္။ ဟိုတယ္နားက ဘုရားေက်ာင္းကိုသြားၾကတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းမွာ ပြဲေတာ္လုပ္ေနတယ္။




ဘုရားေက်ာင္းက အျပန္ ငွက္ေပ်ာဖူးသုတ္ဝင္ဆြဲၾကတယ္။ ဟႏြိဳင္းျမိဳ႕ဆိုင္ကယ္ေတြ စီးခ်င္းထိုးေနတာကို ေငးရင္းေပါ့
သူတို႕ေတြလည္း မေနႏိုင္လို႕ ေစ်းေတြ ဝင္ေရာင္းကုန္ျပီ
ပန္းခ်ီျပခန္းေတြထဲ ဝင္ေမႊၾကတယ္

တံတားနီမွာ ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္း က်ေနာ့ရဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေဟာင္း လာတာကို ထိုင္ေစာင့္တယ္။ ဆိုင္ကယ္ပတ္စီးခ်င္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလည္း ဆႏၵျပည့္သြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း သူ႕အိမ္ကို အလည္လိုက္သြားတယ္။ 
ေနာက္ေန႕မနက္ ဟႏြိဳင္းကေန ခြာလာခဲ့တာ ဒီေန႕ထက္ထိ ျပန္မေရာက္ခဲ့ေတာ့ဘူး.......