ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္ မတိုင္ခင္မွာ……….

ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္မွာ ကမာၻပ်က္ေတာ့မယ္တဲ့….

ဘယ္သူေျပာတာလဲ။ ဘာေတြလဲ။

က်ေနာ္ေစာင့္ေနတာလည္း ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္အတြက္ပဲ။ က်ေနာ္ေနခြင့္ရခဲ့တာလည္း ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္တည္းအတြက္ပဲ။ ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္ျပီးရင္ က်ေနာ့ ကမာၻ မရွိေတာ့ပါဘူး…

ဒါေပမယ့္ ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္ အထိမေစာင့္လိုက္ရပါပဲ က်ေနာ့ကမာၻ ျပိဳပ်က္သြားခဲ့တာ။ ဝုန္းခနဲျမည္လိုက္သလား ဟင့္အင္း ဘာသံမွကို မၾကားလိုက္ရဘူး။ တိုးတုိးေလးၾကားတဲ့ အသံတစ္ခု…မျဖစ္ႏုိင္ဘူး..ဒါ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။

ႏွစ္ႏွစ္တာကာလျပီးရင္ က်ေနာ့ကမာၻပ်က္မယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ၾကိဳသိေနခဲ့ရတယ္။ မေတြးခ်င္ဘူးဆုိတဲ့အသိနဲ႕ ေခါင္းကိုယမ္းလိုက္တုိင္း ပါးႏွစ္ဖက္မွာ ျမစ္ေတြျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီကမာၻကို စတည္ေဆာက္ခဲ့ကတည္းက ျပိဳကြဲဖို႕မွ မဟုတ္ခဲ့တာ။ ၾကိဳသိတဲ့ေနာက္ ေန႕ေန႕ညညေတြကို ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ရမလဲ။ အနားက တစ္စံုတစ္ခုကိုလွမ္းဆြဲဖို႕ ၾကိဳးစားတယ္။ ကံဆုိးတယ္ ေရနစ္သူ ဝါးကူလုိ႕ထိုးတတ္တယ္ မဟုတ္လား….

ေသမွာကိုေၾကာက္လို႕မဟုတ္ပါဘူး။ ေသျခင္းကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႕အသင့္ျပင္ျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ႏွလံုးသားစိတ္အလိုကိုေတာ့ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ဖူး။ တရားကိုလက္ကိုင္ထားေပမယ့္ ႏွလံုးသားတရားကို နာၾကားဖို႕ခ်ည္းျဖစ္ျဖစ္ေနျပန္တယ္။

အၾကိမ္ၾကိမ္ဆုေတာင္းခဲ့တယ္ ကမာၻမပ်က္ခင္မွာပဲ က်ေနာ္ေသပါရေစလုိ႕။ ဘာျဖစ္လုိ႕လည္းဆုိေတာ့ မခဲြခြာႏိုင္လို႕ပါပဲ။ ဘယ္အရာကိုမွ မစြန္႕လႊတ္ႏိုင္လုိ႕ပါ။ ပုထုဇဥ္ပီပီ ကိေလသာ အမိုက္ေမွာင္မွာ ေခ်ာင္ၾကိဳက္ေနတုန္းေလ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အလိုခ်င္ဆံုးဆုက အဲ့ဒီႏွစ္ႏွစ္တာကာလ မတိုင္ခင္ က်ေနာ္ဒီကမာၻေပၚက ေပ်ာက္ဆံုးသြားဖုိ႕ပါပဲ။

အခုေတာ့ အခ်ိန္မေစ့ခင္ ကမာၻက ျပိဳႏွင့္ခဲ့ျပီ။ ကမာၻျပိဳျပီဆုိမွေတာ့ က်ေနာ္အသက္ရွင္ က်န္ခဲ့ပါဦးေတာ့မလား။ မျပိဳခင္ကတည္း ဆုေတာင္းပင္မယ့္ ဆုေတာင္းကလည္း မျပည့္၀ခဲ့။ အင္းေလ ဆုေတာင္းတိုင္း ျပည့္တယ္ဆိုတာကလည္း ရွားပါးဘိခ်င္း။ ေတာင္းခဲ့ဖူးတာေပါ့ ဆုေတြ အသက္နဲ႕တြက္စစ္ရင္ေတာင္ အသက္ရဲ့ အဆေပါင္း အေထာင္အေသာင္း။ ဘယ္ႏွစ္ခုမ်ား ျပည့္၀ခဲ့ဖူးသလဲ။

အခ်ိန္ရရင္ ဘာေတြျပင္ဆင္မိမလဲ။ ေသခ်ာတယ္ က်ေနာ္ဘာကိုမွ ျပင္ဆင္မိမွာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခ်ိဳ႕ကို လက္က်န္ဆယ္ရက္နဲ႕က်ေနာ္ဆိုတဲ့ ပို႕စ္ေလးမွာ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ တကယ္လုပ္ႏိုင္မလုပ္ႏိုင္ဆုိတာ ဘယ္သူက ဆန္းစစ္ေပးမတဲ့လဲ။ ကမာၻျပိဳျပီဆိုမွေတာ့ ဒီအရာေတြကို ဘယ္သူမွ လွည့္ၾကည့္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ေမးခြန္းေတြ ဒီေမးခြန္းေတြကို ေျဖဖုိ႕ အင္အား က်ေနာ့မွာမရွိပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆုိေတာ့ ဒီစာကို က်ေနာ့ေနာက္ဆံုးထြက္သက္နဲ႕ ေရးေနရလို႕ပါ။ ဖတ္ရတာ အဆင္မေျပဘူးဆုိရင္ က်ေနာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေသခါနီးကမွဴးရွဴးတုိးေရးတာမုိ႕ ေသြးပ်က္ေနတာကို အတုိင္းအသားျမင္ရမွာမုိ႕ပါ။ စာအဆင္ေခ်ာဖုိ႕ အေၾကာင္းအရာအဆင္ေျပဖုိ႕….ဘာကို မွ မေတြးဆႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အသိဥာဏ္ေလးရွိေနတုန္းမွာ ဖ်တ္ခနဲေပၚတာေလးေတြ ေရးပါရေစ………

အားလံုးဟာ ျဖစ္တတ္ပ်က္တတ္စျမဲပါ။ ဘယ္ေတာ့ပ်က္မလဲဆုိတာကို ေစာင့္ေနရတာ က်ေနာ့ဘ၀တစ္ခုပါ။ ပ်က္လာခဲ့ရင္ ခံႏိုင္ရည္ မရွိဖို႕က ရွစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏွုန္းေလာက္မ်ားပါတယ္။ တရားမခ်ပါနဲ႕ က်ေနာ္တရားမရႏုိင္ပါဘူး။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ တရားမခ်ပါဘူး။ ကိုယ္တုိင္တရားမရႏိုင္တဲ့ေနာက္ ဘယ္သူ႕ကို ေျဖသိမ့္ေပးႏိုင္မွာတဲ့လဲ။

ျဖစ္ႏိုင္လား မျဖစ္ႏိုင္လား စိတ္ပူေနတဲ့သူေတြကိုလည္း တစ္ခုေတာ့ ဆုိခဲ့ခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ဘာသာတရားအရ ေနာင္ဘုရားတစ္ဆူပြင့္ဖုိ႕ က်န္ေနပါေသးတယ္။ ဒီဘဒၵကမာၻမွာ ပြင့္မယ့္ ဘုရားမတိုင္ခင္ ကမာၻ ပ်က္မယ္ဆိုတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ဘူးလို႕ေတာ့ ယူဆမိပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကလည္း ကြဲလြဲႏုိင္ပါတယ္ေလ။

ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္မတိုင္ခင္ က်ေနာ့ကမာၻက ျပိဳႏွင့္ခဲ့တာမုိ႕ ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္ကို က်ေနာ္မေရာက္မသိ မရွိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ အားလံုးကို ႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ဒီကမာၻနဲ႕အတူ လိုက္ပါ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါေတာ့မယ္။ ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္ အထိ အားလံုးနဲ႕အတူ မေစာင့္ႏိုင္တဲ့အတြက္ေတာ့ အျပစ္မတင္ၾကေလာက္ပါဘူးေနာ္…………..